Z radością informujemy o kolejnej ważnej zmianie w leczeniu nowotworów krwi w Polsce – od 1 października br. pacjenci zmagający się z mielofibrozą i niedokrwistością, czyli jednym z najcięższych powikłań tej choroby, mogą skorzystać z innowacyjnej terapii momelotynibem w ramach programu lekowego B.81.
To ważna zmiana, na którą czekali pacjenci. Dzięki refundacji osoby z cięższymi postaciami niedokrwistości zyskały nową szansę na poprawę stanu zdrowia i jakości życia.
Dla kogo jest dostępna nowa terapia?
Leczenie lekiem momelotynib będzie realizowane w ramach programu lekowego B.81 Leczenie chorych na nowotwory mieloproliferacyjne Ph (-) (ICD-10: D45, D47.1). Jest skierowany do dorosłych pacjentów zmagających się z nowotworami mieloproliferacyjnymi, którzy mają powiększoną śledzionę lub objawy choroby oraz umiarkowaną do ciężkiej niedokrwistość.
Terapia może zostać zastosowana u pacjentów z:
- pierwotną mielofibrozą;
- mielofibrozą w przebiegu czerwienicy prawdziwej;
- mielofibrozą w przebiegu nadpłytkowości samoistnej.
Lek momelotynib jest dostępny zarówno dla pacjentów, który byli leczeni wcześniej ruksolitynibem lub fedratynibem, jak i dla tych, którzy nie byli wcześniej leczeni żadnym inhibitorem JAK.
Jeżeli chorujesz na mielofibrozę i uważasz, że nowa opcja leczenia może Ci pomóc, skonsultuj się ze swoim hematologiem. To lekarz prowadzący po analizie Twojego stanu zdrowia i historii choroby podejmuje decyzję o dalszym leczeniu.
Dlaczego niedokrwistość w mielofibrozie jest wyzwaniem?
Mielofibroza to rzadki nowotwór szpiku kostnego, który zalicza się do nowotworów mieloproliferacyjnych. W przebiegu choroby zdrowy szpik kostny jest stopniowo zastępowany przez tkankę włóknistą, co powoduje jego niewydolność. Wówczas ciało przenosi proces krwiotworzenia do śledziony i wątroby, powiększając te organy.
Choroba prowadzi do zaburzeń produkcji czerwonych krwinek i w konsekwencji niedokrwistość, inaczej zwaną anemią. To jedno z najpoważniejszych powikłań mielofibrozy. Głównym zadaniem czerwonych krwinek jest transport tlenu i dwutlenku węgla w organizmie. Gdy jest ich zbyt mało, chorzy mogą odczuwać zmęczenie, bóle głowy, duszności, zaburzoną pracę serca, większą podatność na infekcje, problemy neurologiczne oraz inne konsekwencje niedotlenienia. U osób z umiarkowaną lub ciężką niedokrwistością leczenie wiąże się z większym ryzykiem, a rokowania zazwyczaj są gorsze.
Lista źródeł:
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 17 września 2025 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (2025). DZ. URZ. Min. Zdr. 2025.67
- Góra-Tybor, J., & Telejko, E. (2015). MIELOFIBROZA Poradnik dla pacjentów i ich bliskich.
- Sobas M., Odpowiedzi na najczęstsze pytania zadawane przez chorych na mielofibrozę – Poradnik dla pacjentów.
- Gołos, A., & Góra-Tybor, J. (2025). Niedokrwistość w chorych na mielofibrozę – możliwości terapii. Acta Haematologica Polonica, 56(5). https://journals.viamedica.pl/acta_haematologica_polonica
